بسم الله الرحمن الرحيم

سلام عليكم

با عرض معذرت از بازديدكنندگان عزيزي كه در اين دو سه روز براي قولي كه داده بودم مرتبا به اين پايگاه مراجعه كرده اند

راستش ورود به اين بحث مهم و حياتي قدري برايم مشكل بود خصوصا اينكه مي دانم برخي افراد كم حوصله بلافاصله اعتراض خواهند كرد و شايد هنوز براي طرح برخي از اين حرفها زود باشد يا سوء برداشت شود از طرفي متاسفانه در جامعه ايران امروز ما ، برخي افراد مغرض در پوشش دفاع از نظام ، بدترين ضربه ها را به آن زده و مي زنند و به اصطلاح دايه دلسوزتر از مادر مي شوند و اين غير از گروه كثير ديگريست كه به نيت خدمت به نظام و دفاع از انقلاب با برخوردهاي ناشيانه ، ما را از تلاش دشمن بي نياز مي كنند!

از طرفي برخي خواسته بودند كه متن سخنراني هاي ديگر اين مرجع عاليقدر را هم منتشر كنم ؛ از اين رو در موقعيت فعلي مناسب ديدم كه بخش ديگري از سخنان سياسي ايشان را كه مربوط به سالروز شهادت امام جعفر صادق عليه السلام در سال 85 مي باشد در اينجا بياورم و البته اين متن گرچه بخشي از يك سخنراني گذشته است اما تا كنون هم نديدم كسي آن را كامل و بدون تغيير منتشر كند و حاوي نكات بسيار مهمي از ديدگاههاي ارزشمند ايشان مي باشد :

...

مجالس عزا بايد در مملكت در صادقيه [ايام شهادت امام صادق عليه السلام ] رسمي بشود ؛

به دو عنوان بايد اين روز زنده بشود :

اين عنوان اولي كه حق اينچنين صاحب حقي ايجاب مي كند

عنوان ثانوي اين است كه :

در اين مملكت آتشي زير خاكستر است ؛

آن آتش زير خاكستر همان است كه :

يك عده بي شرم ؛  بي حيا ؛

در همين مملكت ؛

به راي همين مردم ؛

به همين مجلس امدند ؛

و از مالياتي كه به اسم امام ششم گرفته مي شود ، اينها ارتزاق مي كنند ؛

 اين بي شرمها تصميم گرفتند شهادت جعفربن محمد را از قلم بيندازند ؛

تعطيل رسمي را ساقط كنند ؛

اين افكار مسموم در اين مملكت است!

 اگر امروز با وجود علم و دين عده اي نتوانستند ؛

ممكن است بعد اين اتش از زير خاكستر بيرون بيايد ؛

اين است كه وظيفه مردم اين است :

شهادت امام ششم را ؛

مثل عاشورا كه در اعماق نفوس ريشه دوانيده ؛

آنچنان احيا كنند كه :

كسي جرات نكند در مجلس شوراي اين مملكت اينچنين غلطي بكند !

 اينها تصور كردند كه ما خوابيم

اين آرزو را به گور ببريد!

بايد تمامتان بميريد ؛

ولي اين عَلَم سرپا باشد

شهادت جعفربن محمد بايد عاشوراي دوم بشود تا كمر همه اينها بشكند

 ممكن است همان ها كه اين نغمه ها را دارند بگويند  :

 اين علم ها چرا؟

اين عزاداري ها چرا؟

بايد بدانيد اين حرفها از كجاست

همه اين حرفها منشأش اين است كه :

اين مذهب را مي خواهند سست كنند

ديگر ورق بعد را نمي گويم :

مصلحت نيست كه از پرده برون افتد راز ؛

ورنه در محفل رندان ؛ خبري نيست كه نيست! [خبري نيست كه وجود نداشته باشد!]

من مي دانم چه نقشه هاست!

ولي به همه مي گويم :

همه تان بميريد ؛

و اين مذهب بماند ؛

و اين مردم ؛

و اين ملت ؛

گول اين عوام هاي عمامه به سر را نخورند ؛

كه بگويند :

اين عزاداري ها چيه؟

اين سينه زني ها چيه؟

...

همچنان كه در اين سخنان هم مشاهده مي فرماييد دغدغه هاي مذهبي سياسي اين عالم شجاع در آن روزها هم اگر شديدتر از حالا نبوده باشد كمتر نبوده است ؛ و لازم است در همين جا براي اطلاع آن دسته از عزيزان كه اطلاع كافي ندارند عرض كنم كه ايشان اقلا  در دهه اخير در حوزه قم كه مركزيت فعلي تشيع است صاحب وسيع ترين و سنگين ترين كرسي علمي بوده و هستند به نحوي كه در حوزه علميه اگر كسي مدتي از شاگردان ايشان [آيت الله العظمي وحيد خراساني] بوده باشد براي وي نوعي رتبه علمي محسوب مي شود!

حال مي ماند همان بحث قبلي كه وعده داده بودم و آن اينكه اين سخنان و مواضع ايشان عليرغم تصور ساده دلان و ميل مغرضان نه تنها با مصالح نظام و كشور تعارضي ندارد كه از موثرترين اقدامات در جهت حفظ و اعتلاي آنها محسوب مي گردد. وعده ما در چند روز آينده كه به خواست خدا در تعطيلات بعدي با فرصت بيشتري به اين وعده جامه عمل پوشيده شود. انشاءالله